Over Ingrid
In 1958 werd ik in Amsterdam geboren. In 1988 gingen we in Beilen wonen, dat was het moment dat ik afstudeerde als psychiatrisch verpleegkundige en begon aan de opleiding natuurgeneeskunde/ fytotherapie en klassieke homeopathie in Hilversum.

In het jaar van mijn afstuderen stond ik al voor de klas, als docent, terwijl ik geen docentenopleiding heb gevolgd. Wonderwel voldeed ik goed in deze functie en al snel gaf ik veel lesuren les op de Academie, en volgden de academies, Arnhem en Meppel. Ik gaf les in therapeutische vorming, fytotherapie en natuurgeneeskunde. Tegenwoordig geef ik nog les op de academie in Meppel (richting veterinair) in het vak natuurgeneeskunde voor dieren. En in fytotherapie (humaan). In 1997 ben ik begonnen met het geven van de driejarige opleiding bij ons aan huis; de kruidenvakopleiding (zie www.kruidenvakopleiding.nl). Deze opleiding kent momenteel een erkenning van de BHET en de RING, waardoor studenten die bij mij afstuderen zich kunnen registreren bij deze beroepsvereniging en consulten deels vergoed worden door ziekenfondsen.

Waarom dit kruidenboek? In de 10 jaar dat ik deze opleiding geef, is mij talloze keren gevraagd wat een goed kruidenboek is. En nu kan ik er een antwoord op geven; dit boek.

Voor de kruidenvakopleiding is dit een leerboek, er staat alle informatie in die nodig is om mijns inziens als kruidentherapeut te werken. Daarbij komt nog een ander aspect. Mijn wereldbeeld is niet erg positief. Ik denk dat de inwoners van Nederland heel erg afhankelijk zijn geworden van stroom, de farmaceutische industrie en dat de belangrijke ‘oude’ kruidenkennis wel erg ver weg is gezonken. Mocht er een kink in de kabel komen, zoals een stroomuitval van enige maanden, een olieboycot of een echte ramp, dan ben je op jezelf aangewezen en zul je misschien ziektes moeten gaan behandelen, waar je nu voor naar een dokter gaat en naar een ziekenhuis. Dan heb je mogelijk alleen de kruiden die in je buurt groeien. Deze kruiden staan in dit boek beschreven.

Momenteel zullen we kennis over ernstige ziektes niet nodig hebben, artsen kunnen dit veel beter. Bovendien mag je zelf niet tuberculose behandelen, als je het al zou herkennen. Ik ben er ook geen voorstander van om ernstige ziekten zelf te behandelen. Ik heb uitdrukkelijk dit boek niet geschreven als een “handleiding bij ernstige ziekten”. Ook niet om dit aan anderen te adviseren, zoals eenieder weet, dat is strafbaar. Artsen kunnen zeer goed behandelen en dienen bijtijds te worden bezocht, hun adviezen dienen te worden opgevolgd. Het feit dat ik ernstige ziekten in dit boek beschrijf heeft uitsluitend met eventueel overleven in noodsituaties te maken.